Symposium " Borstkanker anno 2017"

De inschrijvingen liepen vlot binnen net zoals de deelnemers op die kille zaterdagochtend. Het onthaal met warme drank deed iedereen deugd en tegen 9h30 waren alle stoelen in de kapel van Elzenveld bezet.

De talrijke opkomst bewees wellicht dat de sprekers niet moesten voorgesteld worden want door iedereen gekend en dat de onderwerpen veel interesse opriep. De voorzitster leidde de sprekers en hun thema kort in.

Professor dokter Makar, verbonden aan het Middelheim ziekenhuis, opende de zitting.

Prof. Dr. A.Makar:  Vernieuwingen borstchirurgie.

De vernieuwingen komen op verschillende vlakken voor

-          diagnostiek: gebeurt nu meestal tijdig en is preciezer

-          operatief: geen ingreep meer op kosten van overlevingskansen

-          comfort: nagaan wat er kan vermeden worden bv een dikke arm

2500 jaar voor Chr.  beschrijft Imhotep al borstkanker zowel bij vrouwen als bij mannen. De Romeinen sneden de borst en de thoraxspier weg. In 1888 ging John Halsted (USA) dezelfde weg op en perfectioneerde de "radicale mastectomie".  Nu blijft de thoraxspier intact en krijgt een borstsparende ingreep, mits nabestraling, voorrang op een mastectomie afhankelijk van de aard van het gezwel. Beweren dat een borstsparende ingreep minder veilig is klopt niet.

Bij de ingreep wordt eventueel aangevuld met een okselklier dissectie om zenuwen te sparen.

Lymfechirurgie wordt pas overwogen als de sentinelklier aangetast is. Er zijn 20 à 30 klieren in de oksel. De chirurg zoekt een gezonde lymfebaan en verbindt ze met een andere baan om de druk weg te nemen.

De mammografie is nog altijd een uitstekend diagnose middel. Bij afwijkende resultaten wordt dankzij de mammotome probe verder onderzocht of het gezwel al dan niet kwaadaardig is.

Voor vrouwen met erfelijke borstkanker bestaat nu de mogelijkheid om een embryo biopsie te laten uitvoeren op een door IVF bekomen embryo.

Professor Makar sluit de vragenronde af met de garantie dat elk gezwel door een team van specialisten uit verschillende disciplines besproken wordt en de beslissing over borstsparende chirurgie of mastectomie altijd in functie van de aard van het gezwel genomen wordt.

Immunotherapie "hoop of hype":  Prof. E. Smits

Prof. E. Smits is onderzoek professor bij het Centrum voor Celtherapie en Regeneratieve Geneeskunde (CCRG).  Zij maakte dit wetenschappelijk thema toegankelijk dankzij dia's en begrijpbare taal. Ons lichaam bevat 'natuurlijk killercellen' en de 'T-cellen' die kankercellen kunnen doden. De immuuntherapie moet die activeren om kankercellen te doden.  De T-cellen hangen af van instructies die ze krijgen van dendritische cellen. Als de dendritische cel de T-cel herkent beslist ze of de T-cel bv een kankercel mag aanvallen.

Dendritische cellen worden gekweekt op basis van de witte bloedcellen van de patiënt en krijgen een specifieke behandeling om tot een vaccin te komen. Het vaccin wordt om de 2 weken dicht bij de okselklier ingespoten en gaat bij bepaalde kankers herval tegen. De therapie wordt wereldwijd getest en de eerste resultaten zijn bevredigend.

Onderzoek op grotere en specifiekere groepen moet nog veel uitwijzen zoals de duur van de behandeling, de frequentie van het toedienen van het vaccin, welk eiwit activeert dendritische cellen het beste…

De vaccinatie is haalbaar en niet toxisch. Er is dus meer hoop dan hype.

 

Na 2 uur met volle aandacht en interesse te luisteren was er een welverdiende pauze met gebak van een lotgenote.

Het tweede deel werd ingezet door professor Altintas.

 

Prof. dr. S.Altintas  -  Hormoontherapie nieuwste ontwikkelingen:

In België wordt elke 2,5 minuut een nieuwe diagnose van borstkanker gesteld. 75% ontstaan in de menopauze en 79% ervan zijn hormoongevoelig.

Er zijn velerlei risico's op borstkanker

-          Familiaal: eerder sporadisch  genetisch

-          Demografisch bv in België 1/8 vrouwen, in Turkije 1/12

-          Dieetgewoonten

-          Milieu

-          Leeftijd

-          Ioniserende straling

-          Hormoonsubstitutie in de menopauze

Factoren die de prognose bepalen

-          De aard van de tumor

-          De gradering

-          De hormoongevoeligheid

-          Aanwezigheid van HER2-eiwitten op de kankercel

-          Angiogenese: tumor maakt nieuwe bloedvaten om zich te voeden en te vermeerderen

-          En andere factoren

Wereldwijd is men er nu van overtuigd dat bij hormoongevoelige borstkankers het risico op herval altijd blijft bestaan. De behandelingsduur zou van 5 naar 10 jaar opgetrokken worden.

Er zijn meer studies over combi-therapieën om de optimale behandeling voor elke patiënt op punt te stellen en uitspraken als "ik verkies de ziekte boven de bijwerkingen van de medicatie" uit te roeien  Er worden dus altijd nieuwe moleculen ontwikkeld waarvan sommige al goedgekeurd zijn (maar daarom nog niet terugbetaald worden) zoals mTOR-remmer, CDK4/6-remmer of nog in studie zijn zoals PI3K-remmer

Ook professor Altintas benadrukt dat een behandeling er pas komt na overleg binnen een multidisciplinair team .

 

Dokter Peeters sluit de zitting af met een 'middagschotel'.

Dr. W. Peeters  -  Borstreconstructie anno 2017

Dr Peeters laat alle aanwezigen duidelijk verstaan dat er geen algemene procedure is want elke patiënt is anders en elke kanker is anders en elke borst is anders.  Er is dus maar één juiste keuze voor een borstreconstructie en dat is de keuze van de, weliswaar "zeer goed geïnformeerde", patiënt.

Een reconstructie kan met eigen weefsel van de buik of van de rug en met prothesen. Dit kan gelijktijdig met amputatie gebeuren, maar ook op een later tijdstip (bv na radiotherapie en/of chemotherapie). Tatoeage van het tepelhof wordt ook meer toegepast.

De chirurg houdt rekening met verschillende factoren: gaat het om 1 of beide borsten, werd die al dan niet bestraald, is er buikvet en buikhuid, was er eerder al een buikoperatie, hart en/of longproblemen, leeftijd, medicatie, wil men perfectie of mag het wat minder... Dankzij de 3D imaging & simulatie techniek kan men alle berekeningen voor de perfecte reconstructie laten uitvoeren.

Het aantal prothese reconstructies neemt toe. Vroeger was de kans op zichtbare kapselvorming tamelijk groot.  Nu gebruikt men een stukje kunsthuid om de expander/definitieve protese op de juiste plaats te houden.  Door lipofilling met eigen vet kunnen sommige onvolkomenheden verder weggewerkt worden. 

Een borstreconstructie kan dan perfect zijn, het borstenakkoord van de overheid is dat nog niet.

Het onderwerp maakte veel praktijkgericht vragen los die een eerlijk antwoord kregen.